به نام خدا

۱-در مورد شیطان و وسوسه هایش زیاد گفته اند و شنیده ایم. اما به نظرم مطلب زیر میتواند بسیار کار گشا باشد. چون اگر کمی اهل دقت باشید با فرا گرفتن این نکته حضور شیطان را در زندگی کاملا” لمس خواهید کرد. اگر تجربه ای در این زمینه پیدا کردید ما و دوستان را بی خبر نگذارید. 

عزیزی میگفت: هر وقت تصمیم می گیرید که کاری انجام دهید (خوب توجه کنید هر کارمباحی نه لزوما” کار خوب یا عبادت) وسپس انجام آن کار را به هر دلیلی به تاخیر می اندازید در اکثر موارد شیطان در آنجا حضور به هم رسانیده است. لذا بهتره که قبل از اینکه عزم بر انجام کاری کنیم مطمئن شویم که آیا آن کار را حتما” انجام میدهیم یا نه؟ اگرقطعا” بنای انجام آنرا داریم سپس عزم بر آن داشته باشیم.   

۲-شنبه با آقای یاسر ولی بیگ از فارغ اتحصیلان دبیرستان سروش رفتیم کانون توحید لندن، آقای مهاجرانی مثنوی تدریس میکردند. بحث این هفته ی ایشان داستان موسی و خضر علیهما السلام بود. نکات جالبی مطرح شد و محظوظ گشتیم.

۳-ایشان سایت زیر را برای جستجوی اشعار فارسی معرفی کردند که امیدوارم برای شعر دوستان عزیز مفید فایده افتد:

                             http://ganjoor.net                

۴-اگر فرصتی دست دهد بنا دارم در مورد برنامه های تلویزیون های انگلیس براتون بنویسم. به نظرتون خوبه؟ دوست دارین؟

۵-تا بعد خدا نگهدارشما

همان طور که مستحضرید در پست قبلی به موضوع اخلاقی ی ایثار و فداکاری پرداختم. شاید این سوال در ذهن خوانندگان ایجاد شده باشد که چرا بنده در غربت و دیار کفر به این موضوعات می اندیشم؟ جواب این سوال اینست: از زمانی که به انگلیس آمده ام دایما مشاهده کرده ام که تصویری غیر واقعی از دین مبین اسلام در ذهن مردم اینجا در حال شکل گرفتن است به طوریکه تصحیح آن بسیار دشوار و نزدیک به محال است . به نظر من هیچ گروهی در تاریخ اسلام مثل القاعده نتوانسته به این سرعت و شدت به اسلام ضربه بزند. بمب گذاری درخطوط راه آهن اسپانیا و انگلیس، درگیری بین شیعه و سنی در عراق و گروگان گیری از اتباع خارجی در عراق و افغانستان به همراه توزیع فیلم های سر بریدن های آنها به حکم اسلام ، در شبکه های خبری و اینترنت، باعث شده که مردم اروپا و جهان به تدریج تصویر وحشتناکی از دین پیامبر رحمت پیدا کنند.

چند وقت پیش به لطف داشتن اینترنت پر سرعت و عدم ف.ی..ل..ت..ر..ینگ توانستم فیلم هلندی ” فتنه “ را مشاهده کنم( جالب است که بدانید درعرض گذشت دو ساعت از پخش آن آمار بازدید، ازمرز دومیلیون نفرگذشته بود). تصویر خشنی که از دین اسلام در آن به نمایش گذاشته شده بود هر انسان نا آشنا را به کلی از این مذهب منزجر می کند.

به نظر من تنها راه پاک کردن این تصاویر دهشتناک از ذهن مردم دنیا، ارایه ی یک جامعه ی ایده آل اسلامی است که در آن اصول اخلاق ناب اسلامی (آن هم از مدل فراموش شده ی آن) بدقت رعایت می شود. آرمان شهری که پس از چهارده قرن هنوز به وجود نیامده است وبه یک آرزوی دست نا یافتنی تا قبل از ظهورحضرت شبیه می باشد.

پی نوشت:

۱-ازابراز لطف دوستان تشکر می کنم به ویژه از دوست عزیزی که دو سه تا لیچار نصیب ما کرده بود و حدس می زنم آقای میرمجیدی مدیر فنی وبلاگ این نظر را حذف کردند. به قول آقای خاتمی زنده باد مخالف من! اگر این نظر باقی می ماند از نظر من نه تنها مشکلی ایجاد نمی کرد بلکه فوایدی هم داشت.

۲-از دوست عزیز و ناشناسم سلام هم تشکر میکنم که به قول محسن سه ساله از چین بخش نظرات را به وبلاگ جدیدی تبدیل کرده است. سلام جان هیچ فکر نمی کنی سوالاتی که مطرح کرده ای بعضا به قدری مشکل هستند که سواد نم کشیده ی ما قادر به جوابگویی آنها نیست؟

تا بعد خدا نگهدار…

خداوند تبارک و تعالی جناب اقای مظفری نژاد عزیز رو حفظ کناد ! ایشان به مدت چهار سال در دبیرستان مفید معلم اخلاق ما بودند و البته هنوز هم استاد ما هستند اگر قابل باشیم. برای اولین بار تفاوت نثار و ایثار رو در کلاس ایشان فرا گرفتم.

ایشان می فرمودند انسان وقتی که نصف آنچه را که دارد به دیگری می بخشد نثار کرده است اما ایثار وقتی معنا پیدا می کند که تمام آنچه را که دارد به طور کامل به فرد نیازمند دیگری ببخشد و چیزی از آن برای خود نگه ندارد.

بحث خود را با این تکمله به پایان می بردند که ایثارواقعی البته زمانی شکل میگیرد که انسان به آنچه که می بخشد به طور جدی نیازمند هم باشد و این آیه ی قرآن را شاهد مثال می آوردند که:

وَیُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ کَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ (آیه ی نهم از سوره ی حشر)

یعنی دیگران را به خود ترجیح می دهند اگرچه خودشان نیازمند هستند.

حالا از شما و خودم این چند تا سوال را می پرسم:

آیا تا حالا در زندگی تجربه ی ایثار داشته ایم؟

اگر جواب سوال بالا مثبت است آخرین بار آن کی بوده و در کجا و چگونه رخ داده است؟

آیا افراد ایثار گری را می شناسیم که تمام آنچه را که دارا بوده اند در عین نیاز مندی بخشیده اند؟

پی نوشت:

۱-اصلا فکرشو نمی کردم که با اینکه مدتی بود چراغ وبلاگ نیمه خاموش مانده بود دوستان با این سرعت و حجم بالا نظر بدن. ممنونم.عزمم در نوشتن راسخ تر شد.

۲-میدونم که برای فعال باقی موندن وبلاگ لازمه که نظرات را بی جواب نگذارم ولی چه کنم که قادر به این کار نیستم لذا از همه ی عزیزانی که نظر میدهند تشکر کرده و عذرخواهی میکنم که لطف شان را بی پاسخ می گذارم.

تا بعد خدا نگهدار…

که ندیده ام به دو دیده ام چو تو گوهری چو تو جوهری……..چه در انبیا چه در اولیا نه ترا عدیلی و همسری

به کدام کس مثلت زنم که بود مثال تو یا علی

تویی آن تجلی ذوالمنن که فروغ عالم و آدمی……………………..زبروز جلوه ما خلق به مقام و رتبه مقدمی

هله ای مشیت ذات حق که به ذات خویش مسلمی…………به جلال خویش مجللی ز نوال خویش منعمی

همه گنج ذات مقدست شده ملک مال تو یا علی

تو چه بنده ای که خدائیت ز خداست منصب و مرتبت……….رسدت ز مایه بندگی که رسی به پایه سلطنت

احدی نیافت ز اولیا چو تو این شرافت و منزلت……………..همه خاندان تو در صفت چو تو اند مشرق معرفت

شده ختم دوره ی علم و دین به کمال آل تو یا علی

تویی آنکه هستی ما خلق شده بر عطای تو مستدل………..ز محیط جود تو منتشر قطرات جان رشحات دل

بدل تو چون دل عالمی دل عالمی شده متصل……..نه همین منم ز تو مشتعل نه همین منم به تو مشتغل

دل هر که می نگرم در او بود اشتغال تو یا علی

به می خم تو سرشته شد گل کاس جان سبوکشان….ز رحیق جام تو سرگران سر سرخوشان دل بیهشان

به پیاله دل عارفان شده ترک چشم تو می فشان……نه منم ز باده عشق تو هله مست و بیدل و بی نشان

همه کس چشیده به قدر خود ز می زلال تو یا علی

منم آن مجرد زنده دل که دم از ولای تو می زنم………………..ره کوه و دشت گرفته ام قدم از برای تو میزنم

به همین نفس که تو دادیم نفس از ثنای تو می زنم……………….شب و روز حلقه التجا بدر سرای تو میزنم

نروم اگر بکشی مرا ز صف نعال تو یا علی

+این قضیه رویت هلال هم در نوع خودش جالبه. در حالی که توی تمام کتاب های درسی ترویج می شه که مسلمان ها باید با هم متحد باشند و از این حرف ها، در مناطق مختلف جهان تا سه روز مختلف عید گرفته می شه. این مسئله در مورد شب های (!!!) قدر هم صادقه و بدین ترتیب نه سه روز بلکه تا چندین روز مختلف می تونه شب قدر باشه! دقت کنید…شب قدر (لیلة القدر). حالا این جلوه اتحاد! مسلمین رو بذارید در کنار اتحاد کشور های اروپایی؛ پول واحد، قانون اساسی واحد، مجلس واحد، نیروی نظامی واحد و … . نتیجه خیلی روشنه…

سرم این ایام بشدت شلوغه چون تا دو هفته ی دیگه باید پایان نامه ی کار شناسی ارشدم رو تحویل بدهم. اما حیفم اومد که پستی ننویسم. آخه محمد حسین زحمت زیادی برای ایجاد تغییرات در وبلاگ کشیده و الحمدلله وبلاگ وضعیت خوبی پیدا کرده.

بگذریم می خوام دو باره از کارم براتون بگم. اینجا دوستانی انگلیسی ولی با اصلیت پاکستانی پیدا کرده ام. نعیم، عمران، ازهر، وقاص وشفیق …. همشون دانشجو هستند و در فاصله ی سنی ۲۰ تا ۲۵ سال میباشند. وقتی فهمیدند ایرانی و شیعه هستم براشون جالب بود که سوالهایی از مذهب شیعه از من بپرسند. من هم با حوصله ولی با زبان الکن انگلیسی سعی کردم نکاتی از مذهب شیعه رو براشون مطرح کنم. برام جالب بود که اولین سوالشان در مورد قمه زدن و آسیب رساندن به بدن در روز عاشورا بود.

دومین سوالشان هم بحث شیرین ازدواج موقت بود. اکثرشون مشکلات عدیده ای در مسائل جنسی دارند. از وقتی که فهمیده اند  من معلم بوده ام و تا حدی هم اطلاعاتی مذهبی دارم شروع کرده اند به در میان گذاشتن مسائل و مشکلاتشان در مورد ازدواج و … من هم در حد توان کمکشان می کنم. خداوند مرا در این جهان با جوونا محشور کرده و هر جا که هستم ولو در فروشگاهی در شهر براد فورد باید به حل و فصل مشکلات و مسائل اونا مشغول باشم. به واسطه ی این برخورد ها یکی از اونا به من گفت  تو به  شیخها شبیه هستی آخه سنی ها به آخونداشون شیخ می گن. ازون روز به بعد منو شیخ صدا کرد و دیگه همشون منو شیخ صدا میزنن.

 ازدواج پاکستانی ها هم برای خودش داستانی داره. دو جور ازدواج دارن یه مدل اینه که پدر و مادر داماد عروس رو از فامیل انتخاب میکنن و داماد مجبوره که با دختری که شاید مورد پسندش نباشه ازدواج کنه به این نوع ازدواج میگن arranged marriage  اما مدل دیگری هم وجود داره که جوونا بر اساس علاقه همدیگه رو پیدا میکنن که به این مدل ازدواج میگن   loved Marriage . جوونای پاکستانی مایلند که ازدواجی عاشقانه داشته باشن اما والدین سنتی آنها بر عکس ازدواجهای فامیلی و از قبل تعیین شده را برای فرزندانشان ترجیح میدهند. نعیم ( یکی از رفقا) که دست بر قضا وهابی مسلک می باشد عاشق دختری به نام روبینا شده ولی خانواده اش به دلایل قومی، مذهبی و حتی سیاسی با این ازدواج مخالفن. خلاصه دایما از من مشورت می خواد و منم نمیدونم چی بگم.

اصلا به ذهنم خطور نمی کرد که در خارج از کشور درگیر مسایلی از این قبیل بشوم.

تا بعد خدا نگهدار

مولا، مهدی…

ای چلچراغ انبیا، تاج سر ما

بنگر که جان آمد به لب، محبوب دلها

مولا به جان مادرت رحمی به ما کن

ای منتقم باز آ و درد ما دوا کن

ای عشق ما ای جان ما، ای حب تو ایمان ما

ای مهدی صاحب زمان، ای غایب از چشمان ما

پشت و پناهم، کن یک نگاهم، یا حجة ابن العسکری

دیده به راهم، بشنو تو آهم، یا حجة ابن العسکری

از دوری تو خسته ایم، مولا به تو دل بسته ایم

چشم طمع از دیگران، بر تو قسم ما بسته ایم

پشت و پناهم، کن یک نگاهم، یا حجة ابن العسکری

بی تو تباهم، جز تو نخواهم، یا حجة ابن العسکری

مولا، مهدی…

دانلود (۴۷۳kb)

موضوع انشاء: اخلاق بهتر است یا احکام؟

خدا رحمت کنه اموات شما را مرحوم پدرم ارادت خاصی به شوهر عمه ام (دامادشان) داشت. علتش این بود که وی مجتهد مسلم بود و از شاگردان مبرز مرجع معروف آیت الله گلپایگانی مرحوم به شمار می رفت، به طوریکه همانطور که ایشان به جنازه ی امام راحل نماز گزارد نماز میت شوهر عمه ی اینجانب نیز به امامت ایشان برگزار گردید. خدا هر دو شان را رحمت کناد الهی آمین.

مرحوم پدرم تحت تاثیرشدید این مجتهد مسلم بود و آیت الله گلپایگانی را به عنوان مرجع تقلید خود انتخاب کرده بود. من هنوز رسید های پرداخت خمس و سهم امام پدرم که ممهور به مهر شخصی ی آیت الله میباشد را به عنوان یادگاری نگهداری می کنم. به فتوای ایشان نگاه کردن به تلویزیون و گوش دادن به رادیو حرام بود لذا ما قبل از انقلاب تلویزیون نداشتیم ولی بابام یه رادیوی کوچک داشت که فقط با آن به اخبار گوش می داد. من آن موقع چهار پنج سالم بیشتر نبود اما اجازه نداشتم حتی برنامه ی خردسالان را از آن بشنوم. البته بگذریم که من و داداشم و خواهرام سریال مراد برقی و دایی جان ناپلئون را قایمکی خونه ی دایی مون میدیدیم. خواندن نشریات زمان شاه هم در خانه برای ما ممنوع بود یادم میاد که وقتی یکبار خواهرم از شوهر عمه ی مجتهد مان علت را جویا شد ایشان فرمودند بنا به فتوای خودم و آیت الله این نشریات مصداق کتب ضاله هستند. البته من آن موقع نمی فهمیدم که کیهان بچه ها چرا مصداق کتب ضاله است البته بعد ها هم نفهمیدم. البته باز هم بگذریم که من قایمکی کیهان بچه ها می خواندم و داداشم هم دختران پسران و خواهرم نیز زن روز می خواند و همگی وقتی بابام می اومد مجله ها رو زیر فرش قایم می کردیم و تا میرفت دوباره شروع می کردیم.

آدمای قدیمی عجب همتی داشتند. ما اون زمونا ماشین نداشتیم ولی بابام هر پنج شنبه دست ما ها رو می گرفت و می برد شابدلعظیم بعد هم با اتوبوس و مینی بوس خودمونو به قم میرسوندیم بعد از زیارت یه سر می رفتیم قبرستان وادی السلام زیارت اهل قبور. بعد ها فهمیدم که پدرم وصیت کرده وی را اونجا دفن کنند. آخر شب هم می رفتیم خونه ی عمه اقدسم یعنی زن همون مجتهد مسلمی که ذکرشان در بالا رفت. این برنامه ی هر هفته ی ما بود و عشق ما هم نوشابه ی زرد رنگی بود که بین راه تهران قم وقتی اتوبوس برای استراحت نگه می داشت نوش جان می کردیم.

از عمه اقدسم بگم. یه پارچه جواهر بود. نمی دونم چرا خدا عمه ها رو اینقدر مهربون آفریده. عاشق ما بچه های داداشش بود. هر بار که می رفتیم اونقدر قربون صدقه ی ما می رفت که حد نداشت. سن زیادی نداشت ولی قدش خمیده شده بود و بسیار ضعیف و لاغرو تکیده بود. بسیار مقید شوهرش بود و سعی میکرد مسایلی که باید یک زن روحانی به آنها عمل کنه رو مد نظر داشته باشه و همین موضوع با عث شده بود از جونش مایه بذاره.

بارها صحبت های در گوشی ی عمه اقدسم رو با بابام می شنیدم که از بد اخلاقی ی شوهرش گله مند بود. من خیلی کوچیک بودم ولی یادم می یاد که عمه ی مهربانم از اینکه حاج آقا به نمک غذا گیر می دهند شاکی بود.

از وسواس حاج آقا نسبت به غذا و بعضی امور منزل به شدت عصبانی بود. گاهی اوقات هم که می دید بعد عمری زندگی چاره ای جز این که بسوزد و بسازد را ندارد می زد زیر گریه …

اما قسمت دوم:

پدر بنده در یک حادثه ی رانندگی مرحوم شد( خدا رفتگان شما را هم بیامرزد) و از قضا شوهر عمه ی مجتهد مان را که به لحاظ مذهبی ارادت ویژه ای به ایشان داشت وصی خود کرد. پدرم با اینکه اصلا نمازو روزه ی قضا نداشت و من به خاطر دارم که هر نیمه شب نماز شب می خواند، وصیت کرده بود که برای تمام عمرش نماز و روزه ی قضا به صورت استیجاری به جا آوریم. هزینه ی این کار حدود نود هزار تومان می شد ولی از آنجا که کار های اداری ی انحصار وراثت در زمان شاه بسیار طول می کشید مادرم که قیم من و خواهرم بود بعد از هفت ماه دوندگی بعد از فوت پدرم هنوز نتوانسته بود حقوق پدرم را آزاد کند که به ما پرداخت کنند. خلاصه تو این گیر و دار شوهر عمه ی ما تقریبا هر هفته تماس می گرفت و اصرار داشت تا ما این مبلغ نماز و روزه ی استیجاری را هر چه زودتر پرداخت کنیم. هر چه مادرم می گفت حاج آقا چشم ! ما حتما این کار را انجام خواهیم داد ولی فعلا دستمان تنگ است و مشکلات اداری انحصار وراثت هنوز حل نشده تا ما قادر به پرداخت این مبلغ باشیم ولی این حرف ها به گوش حاج آقا نمی رفت و استدلال میکردند که هر آن احتمال مرگ من هست و من اگر به عنوان وصی به وصیت ایشان عمل نکنم مدیون از دنیا خواهم رفت.

تا اینکه یک روز حاج آقا به همراه یکی ازخویشان دورمان که به شغل فرش فروشی مشغول بود به منزلمان آمد.

ما خیلی اولش متوجه نبودیم که ماجرا از چه قرار است ولی وقتی دیدیم که فرش ها رو بالا میزنند و دارند قیمت گذاری می کنند فهمیدیم که می خواهند فرش ها را بفروشند وبخشی از هزینه ی نماز و روزه ی استیجاری را فراهم کنند!!!

البته به این کار موفق نشدند چون عموم سر رسید و با دعوا و مرافعه آنها را محترمانه از خانه بیرون کرد.

مادرم که زن مومنه و با آبرویی بوده و هست نتوانست این مساله را تحمل کند لذا زمینی را که در شهرک قدس فعلی داشتیم به ثمن بخس فروختیم تا حاج آقا به عنوان وصی به وصیت پدرم عمل کنند.

لازم به تذکر است که با فروش این زمین به لحاظ مالی صدمه ی جدی به اقتصاد خانواده ی ما وارد شد که تا سالیان سال جبران آن برای ما امکان پذیر نبود.

با ذکر این خاطره می خواستم مثالی از اسلام کاریکاتوری که سید حسن آقا مطرح کرده اند زده باشم. اسلام کاریکاتوری مانند کاریکاتوری از صورت انسان است که بینی ی آن خیلی بزرگ رسم شده و چشم و ابروی زیبای آن را تحت الشعاع زشتی ی خود قرار داده است.

به نظر من احکام دین را در جامعه ی ما (مانند بینی ی آن تصویر) آنقدربزرگ کرده اند که چشم و ابروی زیبای اخلاق اسلامی را پوشانده است. باید اذعان کنیم که آنچه که باعث جذب انسانها به دین مبین اسلام می گردد ارایه احکام اسلامی (آن هم به شکل افراطی آن که اصلا معلوم نیست اسلامی باشد) نمی باشد بلکه ارایه ی الگوی اخلاقی ی اسلام است که می تواند جهانی راشیفته ی خود کرده به دنبال خود بکشاند. آینه تمام نما و الگوی عملی آن پیامبر گرامی اسلام است که خداوند متعال در وصفش فرموده:

وَ إِنَّکَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِیمٍ (قلم ۴)

یا در جای دیگردر قرآن کریم آمده است:

… وَلَوْ کُنتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لاَنفَضُّواْ مِنْ حَوْلِکَ … (آل عمران ۱۵۹)

حالا دوستان پاسخ این سوال رو بدهند که بالاخره احکام بهتر است یا اخلاق؟

تا بعد…خدا نگهدار

یکی از گناهانی که در خارج زندگی کردن گریبان گیر آدم میشود نگاه به نامحرم است. در ماه مبارک رمضان که دوری از گناهان بهترین عمل محسوب میشه مراقبت از چشمان ضروری تره.

در ماه مبارک رمضان گذشته دچار این وسواس فکری شده بودم که نگاه هایم شبه ناک هستند یا خیر؟

البته باید عرض کنم که دیگه این حرفا از ما گذشته اما برای عقب نموندن از قافله ناچاریم از این ژست ها به خودمون بگیریم!!!! خلاصه داشتم از این موضوع حسابی کلافه میشدم چون تو محیط کاری و غیر کاری اینجا دائما این مساله آزارم میداد تا اینکه با این آیه آروم شدم که                                                 

                          …  یعلم خائنه الاعین و ما تخفی الصدور…

                                                                                                                                 غافر ۱۹

بدیهی ی که  بعد از مدتی در خارج زندگی کردن این موضوع برای ما کاملا امری عادی میشه امابه نظر میرسه داستان مبارزه با نفس تمومی نداره و در تمام مراحل زندگی با آدمی همراه خواهد بود.

-از محمد حسین عزیز بابت فرستادن لیبل فارسی برای کامپیوتر تشکر میکنم واقعا تایپ کردن به فارسی برام سخت بود. 

- حامی جان به جای تقدیر از فعال شدن من در وبلاگ یه ذره بنویس!!!

تا بعد….

 خدا نگهدار

ای یوسف فاطمه دعامون کن.