منبع

نوشته فوق را از اینجا برداشتم. با تموم شدن دانشگاه، یواش یواش این معضل داره خودشو نشون می ده. هفته پیش با کلی خواهش و تمنا از استاد درس نقشه کشی صنعتی ۲ خواستم که نمره ۱۷٫۵ اینجانب را (که منجر به دعوت به کار از من از سوی استاد شده بود) به ۹٫۵ ! تبدیل کنه تا بدینوسیله بنده فارغ التحصیل نشوم و چند صباحی بیشتر آزادانه (نسبتا) تنفس کنم.

در مورد اینکه سربازی هیچ مشروعیتی نداره در پست قبلی نوشتم و تاکنون هم کسی پیدا نشده که دلیل قانع کننده ای برای نفیش بیاره. اما این روز ها بحث شیرین دیگری هم به نام معافیت! از سربازی نقل محافل شده که با تامل در اون به نکات جالبی برخوردم.

بعضی ها به دلیل اینکه یکی از اقوامشوم شهید شده، معاف می شن. نمی دونم تا کی باید تبعات این جنگ لعنتی که ۱۹سال از اتمامش می گذره رو بکشیم؟ عده ای برای ما از تمام سرمایه خود گذشتند، اما اگه می دونستند بعد از آن ها اوضاع اینگونه می شه، شاید هرگز این کار را نمی کردند. اینکه قداست شهید تا به این حد در جامعه پایین اومده که شهید ابزاری برای گرفتن سهمیه های گوناگون و برتری در برابر دستگاههای دولتی شده. به راستی ارزشش رو داشت که امروزه شهید در ذهن من نسل سومی به عنوان سمبل قبولی مثل آب خوردن در کنکور و معافیت از سربازی و گرفتن اقلام مادی رایگان و … باشه؟

بعضی ها به دلیل اینکه یکی از اقوامشون جبهه رفته معاف می شن، قطعا تعداد زیادی از این افراد به خاطر خدا جون خودشونو به خطرانداختن، اما من از این قضیه دو تا نتیجه می گیرم: یکی اینکه از کلیه معلمین عزیز تقاضا می کنم که این شعر “گویند که پدرت بود فاضل … از فضل پدر تو را چه حاصل؟!” رو به بچه ها یاد ندند، چون با نظام به اصطلاح جمهوری اسلامی تطابقی نداره. دوم هم اینکه از این به بعد اگه خدای ناکرده جنگی پیش اومد، حتما یه سر تا منطقه برین و یه ساک ساک کنین و برگردین تا فرزندان ذکورتون مجبور نباشن ۲ سال بیگاری بکشن. چون کسانی رو می شناسم که این کار رو کردن و به اون افتخار هم می کنند، این رو گفتم.

بعضی ها به دلیل اینکه تک فرزند پسر هستند و پدرشون بیشتر از ۶۰ سال سن داره معاف می شن، البته من اگه جای فمنیست های محترم بودم به این قانون شدیدا اعتراض می کردم، چون عملا دخترها رو آدم حساب نمی کنه، هر چند اگه تعدادشون هم زیاد باشه (مثلا یک برادر و ده تا خواهر!). در ضمن نتیجه ای هم که از این موضوع می شه گرفت اینه که دوستان عزیز! تنظیم خانواده رو جدی بگیرید! حواستون باشه اگه مشکل خاصی ندارید تنها به یک پسر کاکل سری اکتفا کنید و قبل از اقدام به هر کاری! (شرمنده!) ببینید که زمان مناسب برای این کار هست یا نه؟! به عبارت دیگه اگه الان این گل پسر به دنیا بیاد، بعدا می تونه معاف بشه یا نه؟

بعضی از دلایل معافیت این قدر چرت و مزخرفه که آدم نمی دونه چی بگه، مثلا اگه کسی نمره عینکش بالا باشه، می ره معافیت می گیره و بهدش هم می ره عمل لیزیک انجام می ده! یا تا همین چند وقت پیش بعضی پدر و مادرها از هم دیگه طلاق صوری می گرفتند و بعد از اومدن کارت معافیت آقازاده، ازدواج صوری می کردند.

یک نکته جالب دیگه هم هست و اون اینکه من تاحالا فرزند هیچ مسئولی ! رو ندیدم که سربازی بره و این نشون می ده که قوانین یه جوری تنظیم می شن که آره… . حالا یه سری دیگه هم از قبل این قوانین بهره مند می شن. بالاخره باید یه جوری باشه که تابلو نشه دیگه…

جایی به نقل از یکی از مسئولین خوندم که “خدمت سربازی از عبادات است!” ، نمی دونم ما اگه نخواهیم عبادت کنیم کی رو باید ببینیم؟

پی نوشت۱ : یک مینی بمب گوگلی کاراهاست ، فراکارانت

پی نوشت ۲: دلاور دیروز ، دیوانه امروز!

تهران – امامزاده صالح – عکس از کلاشینکف دیجیتال

تصویر واضحتر از اونیه که من بخوام چیزی بگم، اما چند وقته یه چیزی ذهنم رو مشغول کرده و اون اینکه پیامبر (ص) با اینکه پیامبر خدا بود، هیچ گاه کسی رو به زور برای جهاد نبرد، در حالیکه پیامبر درگیر جنگ های زیادی بود و از طرفی جهاد هم به نوعی واجب بود، اما در کشور به اصطلاح اسلامی ما …

۹- انسانهای خود شکوفا که تقریبا یک در صد افراد جوامع را تشکیل می دهند دارای دگر باوری فروتنانه هستند یعنی به همه ی افراد جامعه با دیده ی احترام می نگرند و دایما به دنبال یاد گیری از آنان هستند. با اینکه می دانند نسبت به دیگران از تواناییهای بیشتری برخوردار هستند اما بیشتر درصدد یاد گیری هستند تا یاد دهی.

۱۰- آنان می دانند که راه و هدف یکی هستند به عبارت دیگر قدرت تمییز راه و هدف را بدست آورده اند. خود شکوفا ها می دانند که وقتی در حال حرکت به سمت یک هدف هستند ذره ذره در حال ایجاد آن هدف می باشند.

۱۱- قدرت طنز دارند البته طنز فلسفی. طنز آنان با طنز های معمولی که نوعا خصمانه ، برتری طلبانه و یا عصیان مدارانه هستند متفاوت می باشد. در طنز آنان تحقیر ، تهدید و حسادت دیده نمی شود.

۱۲- به عشقی هستی منشانه (Being Love) دست یافته اند. عشقشان با هستی یکی شده است لذا     ارزش این عشق به اندازه ی ارزش وجود است. از عشق هایی که بر اثر کمبود حاصل می شوند    (Deficiency Love) رهایی یافته اند.

۱۳-خود و دیگران را کاملا شناخته اند لذا ازخود و دیگران انتظار واهی و بیهوده ندارند. نام این ویژگی را پذیرش کلی خود و دیگران میگذاریم. به عنوان مثال بله گفتن آنان در ازدواج به معنای پذیرفتن وضعیت موجود فرد دیگر است.

۱۴- تازگی مداوم تجارب زندگی یکی دیگر از صفات آنان است. از تجربه ی دایم در زندگی لذت می برند و این برای آنان شادی آور است لذا آنان بدون وجود هیچ عاملی همواره در خوشحالی بسر می برند.

۱۵- افراد خود شکوفا در اوج (Peak) هستند. یعنی به مرحله ای از ادراک رسیده اند که قادر به درک همه چیز هستند. در حالیکه حالت خودشان نسبت به پدیده ها خنثی هستند. شطحیات آنان در این وضعیت رخ می دهند.

امیدوارم مورد استفاده ی خوانندگان قرار گرفته باشد.

تا بعد….. خدا نگهدار…..

ایران که بودم ، این اواخردر کلاسی به نام خود شناسی شرکت کردم. بحث های جالبی در آن وجود داشت. در یکی از جلسات آن به ویژگی های افراد “خود شکوفا ” پرداخته شد. در این پست بنا دارم  برخی از این خصوصیت ها را ذکر کنم تا خواننده ی گرامی خود را محک بزند و دریابد که تا چه اندازه به خود شکوفایی رسیده است.

انسان کامل ، بالنده و به عبارت دیگر خود شکوفا انسانی است که بتواند تمام تواناییهای بالقوه ی خود را بالفعل کند. انسان خودشکوفا:

۱-مانند انسانهای معمولی زندگی می کند ، همان کار های عادی را که دیگران انجام می دهند انجام میدهد اما در انجام همین کارهای معمولی انگیزه های بالایی دارد. به این صفت “فرا انگیزش” یا “Meta-motivation“  می گویند.

۲-نحوه ی بر خورد آنان با پدیده ها متفاوت است. ادراک صحیحی از واقعیت دارند لذا واقعیت ها را خالص و بدون تفسیر می بینند لذا دیر تر رنج میبرند. به جای “چرا؟” گفتن دایما می گویند “چگونه؟”

۳-رفتار و ظاهری ساده و طبیعی دارند. از ظواهر و رفتار های تصنعی به دور هستند. در یک کلام ، معمولی اند.

۴-به کاری که انجام می دهند تعهد دارند و به آن عشق می ورزند. طنین عاطفی در فرد خود شکوفا بسیار بالاست و به صورت عشق تجلی می یابد.

۵-مورد نیاز مردم هستند. نبودشان مشخص است ولی آنها کوچکترین نیازی به مردم ندارند. نیاز به خلوت و استقلال از دیگران را در خود می یابند.

۶-دارای کنش مستقل هستند یعنی امکانات آفرین هستند و شرایط محیطی را تغییر می دهند.

۷-معصومیت کودکانه ی خود را از دوران بچگی تا کنون حفظ کرده اند. کودک واره اند.

۸-انسانیت را به صورت واقعی تجربه کرده اند لذا انسانیت را در همه ی افراد بشر مشاهده می کنند. نوع دوستند.

پی نوشت:

۱-از همه ی عزیزانی که نظر داده اند و خواهند داد تشکر می کنم و از اینکه نمی توانم در ابراز احساس و پاسخ گویی به نظرات گرانبهایشان شرکت نمایم عذر خواهی می کنم. سرم شلوغ است و بیش از این مقدور نیست.

۲-اگر این پست با اقبال مواجه شود هفت خصوصیت باقی مانده را نیز ذکر خواهم کرد.

۳-اگر کم توضیح داده ام به خاطر اینست که از ایجاد ملال در خوانندگان جلوگیری نمایم، وگرنه جای توضیح فراوان دارد.

۴-اگر ۱۱ تا از ۱۵ خصوصیت در شما باشد به خود شکوفایی رسیده اید.

۵-تا بعد …. خدا نگهدار شما

سرم این ایام بشدت شلوغه چون تا دو هفته ی دیگه باید پایان نامه ی کار شناسی ارشدم رو تحویل بدهم. اما حیفم اومد که پستی ننویسم. آخه محمد حسین زحمت زیادی برای ایجاد تغییرات در وبلاگ کشیده و الحمدلله وبلاگ وضعیت خوبی پیدا کرده.

بگذریم می خوام دو باره از کارم براتون بگم. اینجا دوستانی انگلیسی ولی با اصلیت پاکستانی پیدا کرده ام. نعیم، عمران، ازهر، وقاص وشفیق …. همشون دانشجو هستند و در فاصله ی سنی ۲۰ تا ۲۵ سال میباشند. وقتی فهمیدند ایرانی و شیعه هستم براشون جالب بود که سوالهایی از مذهب شیعه از من بپرسند. من هم با حوصله ولی با زبان الکن انگلیسی سعی کردم نکاتی از مذهب شیعه رو براشون مطرح کنم. برام جالب بود که اولین سوالشان در مورد قمه زدن و آسیب رساندن به بدن در روز عاشورا بود.

دومین سوالشان هم بحث شیرین ازدواج موقت بود. اکثرشون مشکلات عدیده ای در مسائل جنسی دارند. از وقتی که فهمیده اند  من معلم بوده ام و تا حدی هم اطلاعاتی مذهبی دارم شروع کرده اند به در میان گذاشتن مسائل و مشکلاتشان در مورد ازدواج و … من هم در حد توان کمکشان می کنم. خداوند مرا در این جهان با جوونا محشور کرده و هر جا که هستم ولو در فروشگاهی در شهر براد فورد باید به حل و فصل مشکلات و مسائل اونا مشغول باشم. به واسطه ی این برخورد ها یکی از اونا به من گفت  تو به  شیخها شبیه هستی آخه سنی ها به آخونداشون شیخ می گن. ازون روز به بعد منو شیخ صدا کرد و دیگه همشون منو شیخ صدا میزنن.

 ازدواج پاکستانی ها هم برای خودش داستانی داره. دو جور ازدواج دارن یه مدل اینه که پدر و مادر داماد عروس رو از فامیل انتخاب میکنن و داماد مجبوره که با دختری که شاید مورد پسندش نباشه ازدواج کنه به این نوع ازدواج میگن arranged marriage  اما مدل دیگری هم وجود داره که جوونا بر اساس علاقه همدیگه رو پیدا میکنن که به این مدل ازدواج میگن   loved Marriage . جوونای پاکستانی مایلند که ازدواجی عاشقانه داشته باشن اما والدین سنتی آنها بر عکس ازدواجهای فامیلی و از قبل تعیین شده را برای فرزندانشان ترجیح میدهند. نعیم ( یکی از رفقا) که دست بر قضا وهابی مسلک می باشد عاشق دختری به نام روبینا شده ولی خانواده اش به دلایل قومی، مذهبی و حتی سیاسی با این ازدواج مخالفن. خلاصه دایما از من مشورت می خواد و منم نمیدونم چی بگم.

اصلا به ذهنم خطور نمی کرد که در خارج از کشور درگیر مسایلی از این قبیل بشوم.

تا بعد خدا نگهدار

اینجا: شرکت محل کار آموزی من

آقای مهندس! رتبه اول کنکور کارشناسی ارشد مکانیک ، بخش تحقیق و توسعه : ایشون از صبح تا عصر سخت کوشانه کار می کنند و محصول کارشون هم ماهانه یک مقاله در یکی ازمجلات معتبر بین المللی یه، منتها مقاله هاشون هیچ ربطی به موضوع فعالیت شرکت نداره !

کمی آن طرف تر، آقا کارمند: آقا لنگاشونو دراز کردند و به خواب عمیق فرو رفته اند، دو سه بار میرم و بر می گردم تا شاید بیدار شه و به کارم رسیدگی کنه، اما فایده ای نداره. بالاخره مجبور می شم بیدارش کنم.

کمی آن طرف تر، یک آقای مهندس دیگه: ایشون مشغول بازی با اینترنت هستند که ناگهان با دیدن من، صفحه رو می بندند، الم یعلم بان الله یری؟

کمی آن طرف تر، یه آقای دیگه: به اذعان خودشون، ایشون اصلا شرایط استخدام در شرکت رو نداشتن و جور کردن!

کمی آن طرف تر…

جالبه، نه؟! خوب ایران هم سرزمین عجایبه! یکی برای به دست آوردن نان شبش چه کارا که نباید بکنه و دیگری … . جالب تر اینه که مدیرقبلی این شرکت که (چند ماهی می شه استعفا داده)، نشان مدیریت و لیاقت گرفته! واقعا نمی دونم چی بگم.

+به میمنت اعیاد شعبانیه، دستی به سر و روی وبلاگ کشیدم، امید که مورد پسند خوانندگان عزیز قرار بگیره. عیدتون مبارک .

+پی نوشت:زیباترین جمله ای که در مورد روزی حلال شنیدم: انی جعلت الاستجابة فی لقمة حلال، والناس یجیبونه فی القیل و القال (عربیش درسته؟)

همین!

می گذشت از کوچه مان یک دوره گرد:

دوره گردم دار قالی می خرم
دسته دوم،جنس عالی می خرم
گر نداری کوزه خالی می خرم
کاسه و ظرف سفالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست
عاقبت آهی زد و بغضش شکست

اول سال است و نان در خانه نیست
ای خدا شکرت،ولی این زندگی است؟

سوختم ،دیدم که بابا پیر بود
خواهر کوچکترم دلگیر بود
بوی نان تازه هوشم را ربود
اتفاقا مادرم هم روزه بود

خم شده آن قامت افراشته
دست خوش رنگش ترک برداسته

مشکل ما درد نان تنها نبود
فکر می کردم خدا آنجا نبود

باز آواز درشت دوره گرد
پرده اندیشه ام را پاره کرد:

دوره گرم دار قالی می خرم
دسته دوم جنس عالی می خرم

خواهرم بی روسری بیرون دوید
آی آقا ،سفره خالی می خری؟؟؟
آی آقا ،سفره خالی می خری؟؟؟

+این شعر رو یکی از خوانندگان محترم وبلاگ در مورد یک تکه نان که چند وقت پیش نوشتم، فرستاده اند. وظیفه خودم می دونم که از ایشان به پاس توجه و حسن نظرشان قدردانی کنم.

+راستش من چند بار اولی که این شعر رو خوندم، متوجه بخشهایی از اون نشدم. برای همین پیشنهاد می کنم که اگه می خواهید مطلب رو بگیرید(!)، خوب تامل کنید.

+فرا رسیدن ایام شهادت مادر سادات، حضرت زهرا (س) را تسلیت عرض می کنم. التماس دعا

۲-از قطار پیاده می شوی و از پله ها بالا می روی، دم در ورودی ایستگاه؛ زنی که در لباسهایش رنگی جز سیاه نمی بینی، دم در روی زمین نشسته. کنارش کودک ۳ ساله اش خودش را مشغول کرده. زن در حال پهن کردن بساطش است. “لباس های کش باف، لباس های خوب،…”. و من در حیرتم که آیا کسی از او لباسی خواهد خرید که بتواند برای کودکش نانی بخرد؟!

۳-حضرت علی (ع) –حاکم جامعه اسلامی، کوچه های کوفه؛ حضرت پیرزنی را می بیند که بار سنگینی دارد، حضرت به پیرزن کمک می کند تا بار را به منزلش برساند، حتی در منزل هم به پیرزن در کارهای خانه کمک می کند. در این میان از او می پرسد که از خلیفه رضایت دارد یا خیر و پیرزن اظهار نارضایتی می کند. حضرت سر خویش را داخل تنور داغ خانه ی پیرزن می کند و به خود می گوید: آتش جهنم را در یاب…

۴-جیگرم آتیش گرفت…