همان طور که خوانندگان عزیز مطلع شده اند، هفته گذشته دسترسی به وبلاگ میسر نبود. علتش این بود که سرور های میهن بلاگ که ما از اون استفاده میکردیم دچار مشکل شد. آن طور که بویش می آید، تمام محتویات وبلاگ ما نابود شده. این هم عاقبت اعتماد به سرویس های ایرانی! پس از رایزنی با اعضا قرار بر این شد که وبلاگ جدید رو روی میزبان شخصی دایر کنیم که مشاهده می فرمایید.

این سرویس با نیروی وردپرس کار می کند که کار کردن با آن در کنار قابلیت های فوق العاده اش کمی هم دشوار است (البته برای ما که مبتدی هستیم). از این رو تا جا افتادن وبلاگ مدتی طول خواهد کشید. از صبر و حوصله ای که تا آن موقع به خرج می دهید، سپاسگزاریم.

مهمترین مشکل فعلی ما ندانستن چگونگی ویرایش قالب های وردپرس است . اگر از دوستان کسی با این مسئله آشنایی دارد، ممنون می شویم که به ما کمک کند.

از دوستانی که به ما با آدرس میهن بلاگ لینک داده اند تقاضا می کنم تا به آدرس اصلی یعنی www.eivan.ir تغییر دهند.

در پایان به همه دوستانی که از سرویس های وطنی استفاده می کنند، توصیه می کنم که فکری به حال وبلاگشان بکنند تا به سرنوشت ما دچار نشوند.

در پناه حق باشید

این ترانه یادآور احساسات کودکی من نسبت به عیده!

همه ی موارد ذکر شده رو تجربه کرده ام.

البته اگر با صدای فرهاد اونو بشنوید اثر بیشتری داره.

از علیرضای عزیز که متن اونو در اختیارم گذاشت ممنونم.

ه بوی عیدی، بوی توپ، بوی کاغذرنگی،
بوی تند ماهی‌دودی وسط سفره‌ی نو،
بوی یاس جانماز ترمه‌ی مادربزرگ،با اینا زمستونو سر می‌کنم،
با اینا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!

از اینجا گوش کنید

عید بر همگان مبارک

به امید دیدار

من عرف نفسه فقد عرف ربه

اکثر انسانها چند شخصیته هستند.

شخصیت آدمی در وهله ی اول در برخورد با انسانها و جهان اطرافشان شکل می گیرد.

اولین شخصیت انسان در دوران کودکی با تعاریفی که دیگران ( پدر، مادر، فامیل، دوستان و آشنایان) از او به او ارایه میدهند به تدریج شکل می گیرد.

شخصیتی که نشان میدهد:

                                   دیگران نسبت به من چگونه می اندیشند

عکس العمل طبیعی هر فرد نسبت به این شخصیت، ایجاد کننده ی شخصیت دومی است و آن مجموعه ی ذهنیت هایی است که در وجود آدمی شکل می گیرد مبنی بر آنکه:

                                   دوست دارم دیگران در باره ی من بیندیشند

سومین شخصیت که می توان گفت برآ یند دو شخصیت فوق است، تصویری است که به مرور انسان از خود می سازد و خیال میکند که واقعا اینگونه می باشد. لذا شخصیت سومی پدیدار میشود که عبارت است از:

                                  آنچه که من فکر میکنم هستم

هیچیک از شخصیت های فوق خود واقعی ی ما نیستند چرا که در بیشتر اوقات بر اساس توقعات، حدسها و برداشتهای غلط ساخته میشوند.

خود واقعی و حقیقی ما در میان این شخصیتهای کاذب گم میشود ولی یافتن آن کار سختی نیست.

کمی دل کندن می خواهد.

                             دل کندن از تعلقاتی که بسته به سن آدمی در وی ریشه دوانده اند.

پی نوشت ها:

- راستی ما وبلاگ نویس ها در وبلاگمان کدام شخصیت خود را به نمایش و قضاوت دیگران می گذاریم؟

- این مطلبی که من در با لا نوشته ام کدامین من من نوشته است؟

- و این قصه سر دراز دارد…

دیروز که مصادف با روز تولدم هم بود داشتم از طریق سایت ایران کلیپ، کلیپ چنگ دل رو میدیدم.اولین بار با این کلیپ در هفته ی شهدای دبیرستان آشنا شدم. صدای حزین ولی پر صلابت کویتی پور به همراه آهنگ رزمی آن مرا به خاطرات زمان جنگ کشانده بود. به یاد شلمچه، کانال ماهی ، پنج ضلعی ، نهر دوعیجی ، کانال زوجی ، سه راه شهادت، جزایر ام الرصاص ، بوارین ، ام الطویل وآتش سنگین توپخانه ی دشمن د رعملیات کربلای پنج افتاده بودم. خاطرات ارتفاعات گامو، گلان ، ششو، قامیش ، دلبشک ، گوجار، گرده رش ، قشن ، شیخ محمد ، آسوس ، شاخ ژیلوان ، شاخ شمیران ، الاغلو، ماوت و سرمای شدید زمستان در عملیاتهای کربلای ده، بیتالمقدس دو، بیت المقدس شش و والفجر ده در جلوی چشمانم رژه میرفتند. حال و هوای جنگ، ایثار، فداکاری و جانبازی بسیجیان واقعی سرتاسر فضای روحم را اشغال کرده بود که… یهو چشمم به یک تبلیغ اینترنتی از پاریس هیلتون (دختر ناخلف صاحبان هتل های زنجیره ای هیلتون در سراسر دنیا) افتاد که با نمایش سکس آلوده ای از او، ما را به شرکت در مسابقه ای دعوت می کرد که در آن از اندازه ی قد وی سوال شده بود!!!!!!! تازه تازه دارم میفهمم که بین دو بینهایت خیلی بزرگ و خیلی کوچک فاصله ی زیادی نیست فقط یک کلیک!!!

تا بعد…

پوشانده اند “صبح” تو را” ابرهای تار”
تنها به این بهانه که بارانی ات کنند

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند

این بار می برند که ندانی ات کنند

ای گل گمان مبر به شب جشن می روی

شاید به خاک مره ای ارزانی ات کنند

یک نقطه بیش فرق “رحیم” و “رجیم” نیست

از نقطه ای بترس که شیطانی ات کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست

گاهی بهانه است که قربا نی ات کنند

” فاضل نظری”

به این شکل نگاه کنید:

اسم این شکل چیه؟ وجوهش چه رنگی اند؟

حالا به همین شکل از نمایی دیگر نگاه کنید، حالا بگید اسم این شکل چیه؟ وجوهش چه رنگی اند؟

پاسخ هایی که در مرحله اول و دوم دادید یکی بود؟

اگر نیک بنگریم! روزانه به دفعات مرتکب این خطایی که در این مثال مرتکب آن شدیم، می شویم. به این معنی که پدیده ها و جریانات زندگی را به گونه ای خاص می بینیم، درحالیکه آنها کاملا آن طور که ما می بینیم نیستند.در حقیقت وقایع و اتفاقات دارای ابعاد گوناگونی هستند، ولی ما به حکم انسان بودن و با محدودیت هایی که داریم، تنها به بخشی از واقعیت احاطه داریم. این مساله سر منشا قضاوت های نادرست ما در عرصه شخصی و اجتماعی می شود که در حالاتی هم منجر به ضررهای مادی و معنوی ما می شود. مثال های این موضوع آن قدر زیاد است که نمی دانم کدامش را بگویم! از نسبت های ناروایی که در عرصه های سیاسی، اجتماعی، دوستی و…به افراد می دهیم و واقعا نمی توانیم با قطعیت از آن ها دفاع کنیم بگیرید تا هر چیز دیگر که فکرش را بکنیم! نباید فراموش کنیم تنها کسی که به همه چیز و همه کس احاطه دارد، خداست!

شما چه مثال هایی از این پدیده در ذهن دارید؟