بایگانی برای مرداد, ۱۳۸۶
اطلاعیه
مرداد ۳۰م, ۱۳۸۶
بسم الله الرحمن الرحیم
+بدینوسیله به اطلاع امت شهید پرور می رساند، اینجانب با کسب رتبه ۱۰۱ در کنکور کارشناسی ارشد (MBA) هیچ جا قبول نشدم، در حالیکه رتبه های ۲۰۰-۳۰۰ در دانشگاه سنگکی شریف! قبول شده اند.
به همین مناسبت مجلس ختمی به مدت یک هفته، در محل وزارت علوم، تفریحات و فراری دهی منعقد می باشد. از کلیه عزیزان به خصوص رییس جمهور مدعی عدالت! ، وزیر مدعی عدالت و مرد علمی جهان!، رییس سازمان رنجش آموزش کشور، رییس سازمان فرار مغزها و سایر دلسوزان نظام دعوت می شود تا در این مراسم شرکت کنند و به حال عدالت و جنبش نرم افزاری و این جور چیزها گریه کنند.
البته این هم محض خنده: معاون علمی رئیس جمهور :فرار مغزها نداریم
ارسال شده در دست نوشته | نظرات (۱۳)
یک تکه نان از نوع حلال
مرداد ۲۶م, ۱۳۸۶
+در مورد یک تکه نان قبلا نوشتم. نوشته ای که این شعر پر معنا را هم با خود در بر داشت. اما آنچه در نوشته قبلی آمد، تنها یک روی سکه بود. مدتی یه که اون روی سکه هم داره خودشو بهم نشون می ده؛ یک تکه نان از نوع حلال !
اینجا: شرکت محل کار آموزی من
آقای مهندس! رتبه اول کنکور کارشناسی ارشد مکانیک ، بخش تحقیق و توسعه : ایشون از صبح تا عصر سخت کوشانه کار می کنند و محصول کارشون هم ماهانه یک مقاله در یکی ازمجلات معتبر بین المللی یه، منتها مقاله هاشون هیچ ربطی به موضوع فعالیت شرکت نداره ! خواندن بقیه این مطلب »
ارسال شده در جامعه | نظرات (۶)
در حسرت سکوت
مرداد ۱۲م, ۱۳۸۶
+در هفته ای که گذشت، تجربه ای برام رخ داد که خیلی لذت بخش بود؛ سکوت مطلق آن هم در فضای باز. جایی که هیچ صدا و نویزی گوش را آزار نمی داد، نه صدای ماشین، نه صدای باد و نه هیچ صدای دیگری که فکرشو بکنید. احساس کردم که بارسنگینی از رو دوشم برداشته شده و به راحتی و آسودگی می تونم به هر چیزی بیندیشم.
اطراف ما حتی اگر به ظاهر هم سکوت باشه، پر از نویزه که ناخواسته در فعالیت ها اخلال ایجاد می کنه، حالا اگه تو تهران هم که باشی صداهای آشکار هم به این نویزها افزوده می شه. یادمه استاد درس موتورهای احتراق داخلی می گفت سطح آلودگی صوتی تهران، تنها بین ساعت ۳تا۵ صبح در سطح مجاز قرار داره و بقیه روز بیشتر از سطح مجازه. حالا اگه چند روز آلودگی هوا بیشتر از سطح مجاز بشه صدای همه در میاد که آی ! مدرسه ها باید تعطیل شه و چه و چه… ولی از لحاظ آلودگی صوتی تو یه وضع اسف باری هستیم و هیشکی هم عین خیالش نیست. خوش به حال هر کی که تو تهران نیست، خوشا به حالت ای روستایی…