عرضه

اردیبهشت ۷م, ۱۳۸۶

به نام خدا

وقتی شنیدم که قیمت مسکن در ایران بالا رفته راستش اول کمی خوشحال شدم، چون با فروش آپارتمانم در کرج می توانستم اوضاع مالی دشوار تحصیل در انگلیس را کمی تا قسمتی هموارتر کنم. اما با یاد آوری حکایت آن عارفی که چهل سال به استغفار، برای گفتن یک الحمدلله ، چله نشسته بود، این احساس به غم مبدل شد.

داستانش روشاید شنیده  باشید:

وی در گذشته تاجری بوده که از قضا در بازار بغداد نیزحجره ای داشته، وقتی این بازار آتش میگیرد به او خبر میدهند که تمام بازار در آتش سوخته ولی حجره ی تو سالم است و او می گوید الحمدلله و باید چهل سال تاوان این الحمدلله را بدهد.

حال من چند سال باید تاوان بدهم خدا عالم است.

داستان کشور ما و مردم ما همین است تا وقتی که نفهمیم که منافع شخصی و منافع جمعی به هم وابسته هستند و اگر برای کسب منفعت شخصی منافع جمعی را پایمال کنیم دود آن نهایتا در چشم خودمان میرود وضع به همین منوال باقی خواهد بود.

آنچه که باعث پیشرفت کشورهای غربی شده قدمت، میزان منابع طبیعی ، هوش و استعداد، نژاد و رنگ پوست آنها نیست. بلکه فرهنگی است که  به مرور زمان بر آتها غالب شده به طوریکه اکثریت مردم از آن تبعیت می کنند.

احترام به حقوق شهروندی، رعایت قانون، مسولیت پذیری، سخت کوشی و انجام درست کار، نظم پذیری و نهایتا تحمل سختی های حال برای کسب موفقیت های آینده از ویژگی های این فرهنگ هستند.

تا این ویژگیها در فرهنگ ایرانی رسوخ نکنند و به هنجار تبدیل نشوند خبری از پیشرفت مادی و معنوی نخواهد بود.

البته این مهم فراهم نخواهد شد مگر اینکه مردم کشور به افرادی رای بدهند که دغدغه ی مسایل فرهنگی را در اولویت داشته باشند نه آوردن نفت بر سر سفره های آنان!!

تونی بلر هم شعار تبلیغاتی زمان انتخابات خود را با توجه به همین موضوع سه کلمه انتخاب کرده بود:

Education, 2-Education, 3-Education 1-

فهم این موضوع و تحمل سختیهای این انتخاب همان “عرضه” ایست که در پست قبلی به آن اشاره کرده ام.

تا بعد خدا نگهدار….

ارسال شده در جامعه | نظرات (۱)

یک پاسخدر “عرضه“

  1. علیرضا می‌گوید :

    به نظر این حقیر موضع گیری هاتون انعکاسیه.آرمان ذهنتون مالزی شیعیه.ولی این خیلی هدف پایینیه. حکومت اسلامی حکومت پاسداری و پرستاری نیست. آرمانش بالاتر از رفاه و عدالت و تکامله….
    خرده جسارت است
    احتمالا به دلیل بیکاریه که انقدر براتون نظر میذارم!
    گاه شود که کودکی نادان….

گذاشتن یک پاسخ