توجه به افراد ناتوان
فروردین ۲۶م, ۱۳۸۵
به نام خدا
در کشور انگلیس توجه و یژه ای به افراد ناتوان میشود. این توجه از نام نهادن به اینگو نه افراد آغاز میشود. کلمه ی disabled یعنی ناتوان برای آنان انتخاب شده است. در حالیکه در فرهنگ ما کلمات نامناسب معلول ٬ عقب افتاده ٬ از کار افتاده یا استثنایی برای نامیدن آنان خلق شده که هر کدام بار منفی ی مخصوص به خود را به دوش می کشند.
اکثر نامه هایی که در این کشور در یافت می کنم با این پیشنهاد ختم میشو ند که اگر به چاپ با حروف بزرگ یا بر یل(و یژه ی روشندلان) یا نامه ی صو تی نیاز دارید اعلام کنید تا برایتان ارسال کنیم.
در اتو بو س ٬ قطار و اماکن عمومی بهترین موقعیت ها از آن افراد ناتوان است و مردم دقیقا دستورالعمل های مربوطه را رعایت میکنند.
بر کف خیابان ها معمولا عکس و یلچر کشیده شده که نشاندهنده ی محل اختصاصی ی پارک ماشین های آنان است.
سر هر تقاطع کف پیاده رو با سنگ های و یژه ای فرش شده تا روشندلان برجستگیهای آن را حس کنند و متوجه تقاطع شو ند این از تصادف آنان با وسایل نقلیه جلو گیری می کند.
دو لت توجه ویژه ای به امور شغلی و رفاهی آنان دارد.
در مشاغلی که افراد ناتوان از پس آن بر می آیند اولو یت با آنان است.افراد ناتوان در کوچه ٬ خیابان و ادارات زیاد به چشم می خورند که این نشاندهنده ی حضور جدی آنان در اجتماع می باشد.
در محله ی ما فرد ناتوانی زندگی می کند.بعضی روز هاشهرداری با ماشین مخصوصی وی را به تفریح و گشت گذار می برد.
خلاصه آنقدر امکانات به آنان اختصاص داده شده که یکی از دوستان به شوخی می گفت:
در این کشور گاهی اوقات آدم آرزو می کنه ای کاش من هم disabled بودم.
ارسال شده در جامعه | نظرات (۰)