غذا خوردن به سبک انگلیسی
فروردین ۱۹م, ۱۳۸۵
به نام خدا
من هر روز با قطار از برادفورد به لیدز می روم. وقتی دارم بر می گردم ظهر شده و مردم خیلی راحت در قطار و ایستگاه و خیابان مشغول خوردن ساندویچ های خود می شوند. گا هی اوقات بوی غذا آنچنان در فضای قطار می پیچه که هر آدم سیر و گرسنه ای را به خوردن غذا تحریک می کنه. تعارفی هم در کار نیست.
من اصلا این فرهنگ رو نمی پسندم.فرهنگ خودمان در این زمینه خیلی بهتره.غذا خوردن جلوی دیگران بدون تعارف در فرهنگ ما امر پسندیده ای نیست.
فکر میکنم این موضوع ریشه در اعتقادات مذهبی مردم داره چون در حدیث داریم که غذا خوردن در محیط عمومی خلاف مروت و جوانمردی است. شاید بچه ای ببیند و دلش بخواد.
ایرانیان همواره فرهنگی عالی ومترقی در این زمینه داشته اندو دارند. در مقاله ای می خواندم که ایرانی ها این موضوع رو در معماری خانه هایشان هم رعایت می کردند و آشپز خانه را زو به کوچه و خیابان نمی ساختند که مبادا بوی غذا عا بران گرسنه وبعضا فقیر رو آزار بده.
دنیای مدرن و پرعجله فرصت فکر کردن به این موضوعات رو نداره. خلاصه هر روز ظهر هنگام برگشت از لیدز زخم معده ی اینجانب عود میکنه . شاید در این موضوع باید مثل اونا عمل کنم تا حالا که نتونسته ام تا بعد……
ارسال شده در جامعه | نظرات (۰)